INSTAGRAM

Instagram

czytam pierwszy

Czytam i recenzuję na CzytamPierwszy.pl

wtorek, 21 sierpnia 2018

Ameryka w ogniu - apokalipsa wg Omara


Omar El Akkad – Ameryka w ogniu
#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
Etap 8 (5) 86/100
2pac - California love =ten kto widział teledysk może sobie wyobrazic jak wygląda przyszłość wg Omara
Wszędzie piasek a woda bardziej przypomina bagno niż dzisiejsze jeziora.
By złamać człowieka nie wystarczy go zastraszyc a jedynie powiedzieć mu co zrobi się jego rodzinie gdy nie będzie współpracował. 
Przyszłość – jak będzie wyglądać. Jedni wyobrażają sobie, że będziemy podróżować statkami na księżyc a wszystko wykonywać będą za nas roboty. Inni uważają, że będziemy zaczynać wszystko od początku i powrócimy do ery kamienia łupanego. Inni, że wojna zniszczy większość populacji, która przeżyje i na nowo będzie musiała odbudować świat.
Właśnie tą ostatnią wizję przedstawił autor w tej książce. W 2074 roku wybucha wojna i nic już nie jest jak dawniej. Pewna 6 latka musi szybko dorosnąć i oswoić się z grozą wojny. Gdy przychodzi czas każdy musi opowiedzieć się, po czyjej stornie walczy. Sarat (główna bohaterka) powoli traci wszystkich członków rodziny. Wojna zabiera nie tylko jej rodzinę, ale także jej dusze.
„twoje rany zaczynają się goić, Sarat. Mimo że gorycz, która jest w tobie, nie dopuszcza do ciebie tej myśli. Masz rację, jeśli sądzisz, że uważam cię za niewartą miłości – powiedziała. – Bóg mi świadkiem. Wiem, ze jesteśmy rodziną i że wyszłam za bliska ci osobę, i wiem, że powinnam uważać cię za wartą miłości, ale tak nie jest”
Czy wojna wypacza człowieczeństwo? Do czego zdolny jest człowiek, by obronić swoje życie. Jak daleko można zatracić się w wojnie, gdy zabijając ci rodzinę. Sarat waleczna dziewczyna, przy której nie jeden mężczyzna by się schował w schronie. Nie walczy dla idei – walczy dla zemsty. Czy zemsta nie przysłoni jej wszystkiego. Czy wojna i tortury złamią ją, jako człowieka i kobietę?
Bardzo dobra książka, która od pierwszych storn zabiera nas na wręcz pustynną zdewastowaną Amerykę. Kraj gdzie drony udają ptaki by na koniec zrzucić bomby na ostatnie zamieszkałe tereny. Tam gdzie największą wartością jest prawdziwe jedzenie i woda. W kraju, w którym głodują mieszkańcy zawsze znajdą się ci, którzy będą zbierać żniwa na biedzie i bogacić się na nieszczęściu innych.
Sarat ma jednak dusze wojowniczki. Twarda i uparta. Od najmłodszych lat przebywając w towarzystwie żołnierzy hartuje się i przemienia w kobietę o stalowych nerwach i kondycji lepszej niż nie jeden marines. Jednak wojna obdarła jej duszę z każdej dobrej cząstki do momentu, gdy spotyka swojego 6 letniego siostrzeńca. Czy po latach tortur, które nie jednego złamały - czy można normalnie żyć. I dlaczego mimo wszystko wywiezie siostrzeńca i zostawi go na pastwę losu. Czy chęć zemsty będzie na tyle duża by wyrzec się rodziny i skrzywdzić dziecko. Czy wszystko jest tak oczywiste na to jak wygląda.
Końcówka rewelacyjna. Zmiażdzyła moje  ♥  i wycisneła ostatnią łzę
Polecam _premiera dzis 22 sierpień 2018

czwartek, 16 sierpnia 2018

dwie siostry - jak złamały moje serce na pół

Asne Seierstad – dwie siostry
#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
Etap 8 (4) 85/100
„bądź zmianą, którą pragniesz ujrzeć w świecie.”
5 osobowa muzułmańska rodzina imigrantów zamieszkująca Norwegię przez wiele lat żyła sobie w pełnej harmonii. Żaden z rodziców nie zauważył zmian, jakie w nich zaszły, że pewnego dnia uciekły z domu i wstąpiły do ISIS. Ojciec z rozpaczy postanawia za nimi jechać do Syrii by wyrwać je z piekła. Bez pieniędzy, kontaktów podejmuje heroiczna walkę o życie swoich córek.
„Czy jesteś niezadowolona z siebie? Bardzo się tym stresujesz? Kiedy ostatnio uprawiałaś seks? Wszystkie te oślizgłe pytania, które sprawiają, ze czujesz się jak wychodek w Indiach. A co gorsza, musimy rodzic mężczyzn, te słabe szczurki, których kochamy i którymi się zajmujemy, aż do chwili, gdy z chłopców wyrastają mężczyźni, którzy kiedyś będą tłamsić kolejne kobiety.”
Książka to nie tylko prawdziwa historia jednej rodziny, w której los rozdzielił rodzinę, ale też historia i zasady islamu spisana w wyjątkowy sposób. Po 11 września Islam kojarzy nam się z ISIS i dżihad (święta wojna). Jest to ciężki temat i pisanie tej książki nie było łatwe a jej przeczytanie też nie wiele lżejsze.
Książka jest bardzo prawdziwa - brutalne opisy jak już 2 letnie dzieci katuje się by w przyszłości zostały lwiątkami narodu – rozdziera serca na pół. Opis jak ojciec musiał cierpieć, gdy był przetrzymywany i poddawany torturom przez męża córki, która na koniec stanęła w obronie męża.
Jest to trudna i ciężka historia opowiedziana dość łatwym i przystępnym językiem. W książce cofamy się nawet kilka lat przed ucieczka dziewczyn by spróbować ujrzeć znak, kiedy mogliśmy temu zapobiec. Ojciec, który stracił córki powiedział, ze wracanie do tej historii rozdzierało jego serce. Ale chciałby dzięki tej książce inni rodzice zauważyli podobne sygnały od swoich dzieci i zapobiegli tragedii.
Czy ateista, chrześcijanin czy muzułmanin powinien każdy przeczytać tą książkę. Bo ISIS jest jak sekta, których w naszym świecie z daleka od islamu nie brakuje. Mimo, że książka toczy się w Syrii w kraju gdzie panuje Kalifat – to historię możemy podpiąć pod każdego z nas.
Brak kontroli treści internetowych naszych dzieci, zmiana stylu ubierania się, diety itd – to mogą być sygnały, że cos złego zaczyna się dziać. Uniwersalna historia oparta na faktach. Bo przecież życie pisze najlepsze scenariusze, – choć nie zawsze z happy Endem.
Mimo, ze mam kilku przyjaciół muzułmanów to dopiero ta książka pozwoliła mi trochę lepiej zrozumieć tą religie i zrozumieć grancie między wiarą a fanatyzmem, (który ktoś sobie wymyślił). Mimo cytatów z Koranu nie zanudzicie się w tej fabule. Czyta się jak dobry thriller – z ta różnicą, ze mamy świadomość, ze to nie fikcja, co jeszcze dodaje dramatyzmu tej książce.
Polecam 10/10
znajomi sie dziwią, że uwielbiam tematykę arabską i książki o ISIS. Czasem patrzą sie na mnie podejrzanie, ale wtedy ja im odpowiadam, ze uwielbiam tez książki o seryjnych mordercach i nie znaczy to, ze sama lubię zabijać. po prostu lubię czytać o tej tematyce bez żadnych podtekstów




niedziela, 12 sierpnia 2018

śladami emmy - o narcyzmie


Wendy Walker
#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
Etap 8 (3) 84/100

Pewnego dnia na plaży zostaje znaleziony samochód i buty tuż przy plaży. Wszyscy myślą, że dwie nastoletnie siostry utopiły się. Po 3 latach jedna z sióstr wraca i opowiada o tajemniczej wyspie, na której ją więziono. Mimo powrotu młodszej córki – rodzice ciągle dopytują ja o starszą siostrę i zarzucają kłamstwo, o tym, co działo się przez ostatnie 3 lata.
Bardzo dobry thriller, w którym co chwila dodawane są nowe fakty, przez co gubimy się, kto jest ofiarą a kto katem. Jedynym minusem są czasami zbyt długie opisy narcyzmu – czasami czułam się jak czytałabym książkę dla psychologów. Ale znowu te opisy dawały obraz i wytłumaczenie końca książki, który był szokujący jak skok do lodowatej wody.
Cass i Emmy były bardzo zżyte ze sobą szczególnie podczas humorów ich matki. Musiały codziennie wielbić mamę mówiąc jej, jaka to jest wspaniała i piękna. Gdy miała złe dni chowały się razem i chodziły jej z drogi.

Czy mama może być zazdrosna o urodę swoich córek. Czy zwierciadłem jej było odbicie w oczach córek. Bardzo dobrze napisana historia, która porusza niezwykle waży temat, jakim jest życie z narcyzem. Wyjaśnienia tej choroby tylko sprawiają, że dreszcz przechodzi po plecach – jak realistycznie stworzony ten thriller.

Czytając, co chwila byłam pewna, jakie będzie zakończenie – stałam się rozgryźć ofiarę – jednak powiem, ze trafiałam jak kulą w płot. Matkę chciałam zamknąć w więzieniu by uwolnić ich córki od tego potwora. Mimo pozorów stwarzania cudownej rodziny – w środku za drzwiami toczył się dramat niczym z horroru z użyciem przemocy fizycznej, która często boli bardziej niż ta fizyczna. Narcyzm to choroba, – ale przecież choroba nie zwalnia od odpowiedzialności i prawa do maltretowania.

Książka porusza ważny temat w dobrze skrojonej historii o dwóch siostrach, które rozdzielił los matki.
polecam

piątek, 10 sierpnia 2018

wczoraj - życie bez pamięci


Felicia Yap - wczoraj
#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
Etap 8 (2) 83/100
Książka od samego początku mnie wciągnęła, choć moja pierwsza myśl- to bardzo dziwna historia. Nie jestem fanką s-fi, ale tu został on tak fajnie wpasowany w dobry thriller, ze byłam pozytywnie zaskoczona.
Mamy parę niczym z Romea i Julii. Ona monoska (zapamiętuje tylko to, co było wczoraj), on duos (potrafi zapamiętać wszystko w ostatnich dwóch dni), Na pierwsze oko wydają się szczęśliwi – a przynajmniej tak mówią ich pamiętniki, – ale czy brak pamięci nie stanie się ich przekleństwem.
„siłę miłości daje całość zapamiętanych niewielkich gestów. Natomiast za moc nienawiści odpowiada nagromadzenie przechowywania w pamięci drobnych żali.”
Pewnego dnia zostają znalezione zwłoki pewnej kobiety. Nadkomisarz Hans ma tylko dwa dni na znalezienie mordercy (inaczej wszystko zostanie zapomniane). Zaczyna się polowanie, w której każda minuta jest na wagę złota. Jak znaleźć przestępcę mając tylko zapisane wspomnienia. Czy to, co piszemy jest prawdą – czy tylko tym, co chcemy by nią była.
Jak znaleźć mordercę, gdy pamięta się tylko, co zdarzyło się wczoraj lub przedwczoraj. Czy pamiętniki zawsze mówią prawdę, czy tylko są odzwierciedleniem tego jak chcemy dane zdarzenie zapamiętać. Czy jesteśmy zdolni tak napisać pamiętnik by zmazać swoją winę i zaprzeczyć prawdzie.
To nie tylko dobry thriller, ale też historia prawdziwej miłości, która może wybuchnąć w każdym momencie. To też dobre pytanie, czy nie pamiętanie złych rzeczy może nas uchronić i uczynić szczęśliwszym. Bo czy to nie przeszłość nas kształtuje. Przecież wszystko to, co nam się przydarza ma jakiś sens. Czy da się zapomnieć złe rzeczy i żyć bez nich.
Wczoraj to historia Virginii  Woolf. Zabójstwo i znalezione zwłoki były wzorowane na śmierci tej słynnej pisarki. Nowoczesna technika „I-Diary”, w których przechowujemy wspomnienia tak, aby wracać do tego, czego nie pamiętamy, ale co lubimy lub nie. Wierzymy w to, co chcemy wierzyć. Piszemy tak, aby nagiąć rzeczywistość do naszych wyobrażeń.
Nie jestem fanką s-fi, ale tu przede wszystkim jest dobry psychologiczny thriller. Brak pamięci, wojna między tymi, co zapamiętują więcej a tymi, co mniej, nowoczesna technologia dodają tylko pikanterii tej historii. Świetne dialogi i opisy. Zakończenie – części się spodziewałam – części nawet się nie domyśliłam.   
W książce pada myśl, – nad, którą warto się zastanowić – jakby świat wyglądał gdybyśmy nie pamiętali niczego sprzed dwóch dni. Czy naprawdę nie byłoby wojen, krzyków kłótni i na świecie panowałby pokój. I czy tak jak głównej bohaterce – na dnie duszy tliła by się pustka za czymś czego nie pamięta.   


poniedziałek, 6 sierpnia 2018

miejsce egzekucji - wspaniały thriller


Val McDermid – miejsce egzekucji
#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
Etap 8 (1) 82/100
Ocena 10/10 świetnia książka, którą polecam, ale którą ciężko mi streścić bez spojlerowania.
 1963 rok – północna Anglia. Małe miasteczko Scardale – gdzie każdy zna sąsiada i prawie każdy jest z kimś spokrewniony. Nie jest łatwo dostać się do tego miejsca, po krętych zawiłych ścieżkach napotykamy wielką mosiężną bramę zamkniętą dla obcych.  Co jakiś czas ktoś nowy przybywa do miasteczka by dolać świeżą krew i wymieszać ją dla zdrowia.
Hawkin był właśnie taką osobą z, zewnątrz, która przyjechała i próbowała wmieszać się w towarzystwo, które potrzebowało obcych, ale nie na tyle by ich lubić.
Pewnego dnia ginie 13-letnia Alison. Mimo braku ciała i dowodów wszystkie podejrzenia padają na nowego. Świeżo upieczony policjant George Bennett za wszelką cenę chcę się wykazać i rozwikłać tajemnicze morderstwo. Zaczyna się długie żmudne śledztwo, w którym członkowie miasteczka nie chętnie uczestniczą.
Książkę bardzo fajnie się czyta. Nie ma tu zawrotnej akcji czy szybkich policyjnych wyścigów. Jest małe miasteczko, w którym czas płynie wolno i w takim tempie toczy się śledztwo. Ale to jest właśnie plusem tej książki, że w leniwe upalne popołudnie relaksujemy się tą powolną akcją.
Mieszkańcy zachowują się jakby chcieli ukryć prawdę. Ciągle czegoś zapominają, gubią się w zeznaniach. Ale mimo wszystko jednogłośnie zeznają przeciwko nowemu przybyszowi, który tu nie pasuje. Detektyw mimo wszystko zamyka sprawę wyrokiem i mieszkańcy mogą odetchnąć.
30 lat później pewna dziennikarka spisuje historie tego porwania i na kilka dni przed jej wydaniem dostaje ostrzeżenie, aby tego nie robiła. List z groźbą sugeruje, że ktoś popełnił błąd i nie chce by tajemnica wyszła na jaw.
Mimo, ze kilka razy próbowałam snuć zakończenie książki – to one totalnie mnie zmiażdżyło i zaskoczyło. Jeden z lepszych thrillerów, jakie przeczytałam w tym roku.
Książka ma powolne tempo jak senne miasteczko, w której rozgrywa się akcja książki, – ale to jest na plus. Książka często była jak lustro lub czeski film, w którym nikt nic nie wiedział albo wszyscy wszystko wiedzieli a nie chcieli nic powiedzieć. Mroczna pełna dobrze skonstruowanych dialogów i opisów. Pod koniec książka tak przyśpiesza, że można wypaść niczym z kolejki górskiej.
Autorka sama podkreśliła, że jej pewna prawdziwa zbrodnia zainspirowała ją do napisania tej historii, co jeszcze bardziej wzbudza ciekawość, co była prawdą a co fikcja. Morderstwo z 1963 roku wyjaśnione dopiero po 30 latach. Bo historia lubi zataczać koło – Świat nigdy nie będzie na tyle duży by ukryć prawdę na zawsze. Ona kiedyś wypłynie na wierzch, kiedy wszechświat się o nią upomni w najmniej oczekiwanym momencie.

poniedziałek, 30 lipca 2018

Zaklinacz lwów zmienił moja życie




Kevin Richardson – zaklinacz lwów
#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
Etap 7 (13) 81/100
Dawno temu Afryka kojarzyła mi się tylko z Egiptem i Tunezją, (bo tylko tam byłam). Jakoś ten kierunek mnie nie fascynował. Zachwycona Azją myślałam o Afryce, jako nudnej części świata. Już miałam rezerwować bilet gdzieś do Chin lub Wietnamu, – gdy w moje ręce wpadła książka o zaklinaczu lwów.
Wcześniej widziałam kilka jego filmików, ale przeszły one obok mnie bez echa. W książce za to poznałam go lepiej. W tym człowieku jest niesamowita pasja i uczucia do lwów i hien. A to wszystko w cudownej Afryce w RPA.
Sama pracuje z psami i nie raz byłam pogryziona (no może nie były to duże pogryzienia, ale zawsze). Ci, co pracują ze zwierzętami nie są wszechmocni, nie mają tarczy obronnej ani nie są odporni na ugryzienia. Mnie zafascynował ten niebezpieczny świat dzikich zwierząt. Obok Steve’a Irvin to mój ulubiony zaklinacz.
To nie jest kolejny szaleniec, który robiąc głupoty chce zaistnieć w świecie show-biznesu. On dokładnie wie, co robi. Przez dłuższy małymi kroczkami uczył się lwów. Ciężko opisać, książkę, która spowodowała, że kupiłam bilet do RPA (do Pretorri). DO miejsca trochę mało turystycznego. Co prawda Kevina nie spotkałam, ale odwiedziłam miejsca, gdzie ratuje się lwy (dzieci, które zostały bez matek, które zostały zabite przez myśliwych). Przytulałam malutkie lwiątka i bawiłam się z 7 miesięcznym młodziakiem. Ciężko opisać uczucie, które towarzyszy nam w zabawie z 7-mio miesięcznym lwiątkiem, który już ma na tyle siły by spokojnie przewrócić nas jedną łapą i zagryźć.
To nie był ten tygrys, z którym często wszyscy mają zdjęcia Z Tajlandii. Zależało mi, aby odwiedzić miejsca gdzie szanuje się zwierzęta i o nie dba a nie traktuje jak zabawki dla turystów. Kevin Richardson właśnie tak dba o zwierzęta, (choć w RPA ma sporo przeciwników i osób, które go nie lubią). Moim marzeniem jest pojechanie do jego ośrodka na tydzień lub dwa wolontariatu (niestety to bardzo drogie pomaganie) i obcowanie z lwami i moimi ukochanymi hienami.
Droga do bycia zaklinaczem lwów nie była łatwa. Pełna rozerwanych ramion i krwawiących łydek. Mieć takiego szaleńca za męża – może się wydawać ekstremalne, – ale znalazła się na tyle szalona kobieta, co pokochała jego szaleńczą pasję.  Sama okładka już robi wrażenie i świetnie odpowiada jak ilustruje historię tego szalonego, ale pełnego miłości do lwów człowieka.
 Mi zmieniła życie j sprawiła, że poleciałam na drugi kraniec świata by zobaczyć te piękne miejsca, o których pisze autor. Nie zawiodłam się ani na książce ani na RPA., Jeśli ty masz cos w sobie szalonego – to koniecznie przeczytaj tą książkę. Tylko nie miej pretensji jak będziesz chciała sama zobaczyć to miejsce.

sobota, 28 lipca 2018

Martyna Wojciechowska RPA - moja mentorka


Martyna Wojciechowska - RPA
#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
Etap 7 (12) 80/100
Gdzieś około 20 lat temu pamiętam program Martyny Wojciechowskiej, który był kręcony w RPA. Te zdjęcie jak wychodzi w stroju nurka po spotkaniu z rekinami. Od tego momentu marzyłam, aby też kiedyś zanurkować z rekinami w RPA. Marzenia odkładałam na jutro – i szczerze mówiąc, to Afryka nigdy mnie nie pociągała. Azją byłam zachwycona i gdyby nie inne dwie książki o RPA, które przeczytałam, pewnie nigdy bym tam nie poleciała.
Uwielbiam krótkie poradniki o miejscach gdzie jadę, bo ja i tak przeważnie poruszam się po szlakach mało turystycznych. Często słyszę od lokalsów, – co ja tu robię, – bo tu turyści nie zaglądają. Afryka bez samochodu jest ciężka do zwiedzenia i w pojedynkę tym ciężej. Ja ją mimo wszystko trochę zwiedziłam bez samochodu.
W książce jest kilka pięknych zdjęć i historia RPA a szczególnie o sytuacji kobiet po apartheidzie. Książka została wydana 6 lat temu – wiec troszkę się ta sytuacja zmieniła i poprawiła, ale warto znać historie kraju, do którego się udajemy.
Zwierzęta w Afryce – to niewątpliwie największy atut. Możemy spotkać tu rekiny na wolności, pingwiny i inne dzikie zwierzęta.
Książka to krótki zbiór przydatnych rzeczy, które mogą się nam przydać będąc w południowej Afryce.
Ale to też rozmowy z lokalnymi ludźmi i ich historie. Martyna potrafi rozmawiać z ludźmi i w tych historiach czuć emocje – szczególnie miłość. Martyna od wielu lat mnie inspiruje a jej programy i książki czytam z wypiekami na twarzy.


piątek, 27 lipca 2018

zaginione laleczki częśc 2 horroru




Ker Dukey & K.Webster – zaginione laleczki (#2)
#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
Etap 7 (11) 79/100
Czy ten horror nigdy się nie skończy. Jeśli pierwsza część była dla was straszna – to ta was przerazi – wyrwie serce z waszego ciała i wrzuci je w otchłań.
Benjamin z pierwszej części dorósł. Wyrósł z niego napakowany przystojny mężczyzna, ale z mózgiem psychopaty. Jade na nowo zostaje przez niego porwana i znów znajduje się w celi. Mimo, ze jest dorosła pewną siebie kobieta, która potrafi nie jednemu facetowi przywalić w gębę to jednak przegrywa z Bennem.
Tym razem nie jest sama w celi. Znajduje się obok niej także jej siostra i ktoś jeszcze – bardzo blisko jej sercu.
W tej części poznajemy dzieciństwo skrzywdzonego chłopca. Chłopak powoli otwiera się przed swoją „zaginioną laleczką”, a Jade wysłuchuje historii by znaleźć coś, co pozwoli jej uciec z tego więzienia.
Teraz musi chronić nie tylko te osoby, które są obok niej w celi, ale też te na wolności, po które Ben chce sięgnąć i zranić. Jedyną nadzieją dziewczyny jest jej ukochany, który nie cofnie się przed niczym by uratować kobietę jego życia. Jednak na wolności pozostał ktoś, kto od dawna pomagał psychopacie w dorwaniu jego laleczki.
Ta część jest lepsza od pierwszej. Brutalność z niej wydziera się w każdej kartce. Autorki nie zwalniają tempa ani na chwilę, a czytając czuje się wręcz na szyi oddech psychopaty. Przewracając kartki aż z nerwów obgryzłam paznokcie, bo chciałam, aby ten potwór wreszcie zniknął (ktoś go zabił, wsadził do więzienia). Nie mogłam znieść myśli, że ktoś taki mógł żyć i tyle osób skrzywdzić. Aż zapomniałam, że to wymyślona historia. Ale opisy i sama historia była tak szczegółowo opisane, że zatraciłam się w tej książce i chyba nie usnę aż do premiery następnej części.
Czy miłość ocali jej życie. Czy siostra, którą kochała sprzeciwi się i będzie przeciwko siostrze.
I czy z takiego dramatu i horroru może powstać nowe życie przepełnione miłością. Czy Jade uratuje siebie i ukochanego. Tym razem stawka jest wysoka i walczy nie tylko o siebie i partnera, ale jeszcze o cos większego – cud, który nie powinien się zdarzyć. Czy w niego uwierzy i uchroni. Przeczytajcie i sami się dowiedzcie.



muszę to wiedzieć - thriller na wakacje


Karen Cleveland – muszę to wiedzieć
#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
Etap 7 (10) 78/100
Spirala kłamstw. Znacie to, kiedy jedno kłamstwo pociąga za sobą następne i następne. Musimy ciągle kłamać by pierwsze kłamstwo się nie wydało.
Właśnie w taka pułapkę wpadł Matt – mąż głównej bohaterki. Vivian, myślałam, że ma szczęśliwe życie dopóki nie odkryła prawdy o swoim mężu.
Wyobraźcie sobie, że wasze całe życie to kłamstwo. Spotkaliście swoją drugą połówkę – tak przypadkiem wpadliście na ulicy – pomyślałyście, – ale to romantyczne zrządzenie losu. A gdyby to wszystko było zaplanowane? Gdyby on tam nie pojawił się przypadkiem, a czekał cały dzień by cię spotkać, bo miał w tym plan. Gdy wszystko, co wydarzyło się w waszym małżeństwem nie było dziełem przypadku a zaplanowaną akcją.
Patriotyzm, ćwiczenia z samoobrony i strzelanie na strzelnicy nie przygotowały Vivian na to, co ją spotkało. Vivian przysięgała bronić swojego kraju, ale gdy zostaje postawiona między lojalność wobec kraju a rodziny – jej wybór nie jest taki oczywisty.
Zaczyna się od jednego kłamstwa i tym samym machina zostaje wprawiona w ruch.
Książka rozpoczyna się sielanką, która bardzo szybko się kończy. Już po kilka stronach wciąga tak, ze nie sposób się od niej oderwać. Autorka, co chwila podaje nam nowe kłamstwo, które tuszuje poprzednie. Tu nic nie jest oczywiste.
Czy miłość była kłamstwem? Czy kłamstwo było miłością. Jak wydać męża, który jest ojcem 4 naszych dzieci. Czy w obliczu zagrożenia wobec rodziny zdradzimy kraj.
Zakończenie dla mnie trochę przelukrowane, choć otwarte i myślę, że będzie druga część.
Książka pisana w pierwszej osobie, wiec znamy każdy ruch i myśl głównej bohaterki. Brakowało mi odczuć jej męża i brutalności, która mogłaby być opisana przez jego osobę.
Bardzo szybko się czyta i w zasadzie kilka drobnych niedogodności nie zmiana faktu, ze jest to dobra lekka książka – idealna na lato. Nie ma tu scen krwi, morderstw a jedynie manipulacja drugim człowiekiem.
polecam

wtorek, 24 lipca 2018

revved - seks i szybkie samochody


Samantha Towle - REVVED



#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
Etap 7 (9) 77/100
Książka ociekająca seksem, szybkimi samochodami i żarem przystojnych mężczyzn i jeszcze piękniejszych kobiet. Książka idealna na lato.
On – mistrz formuły jeden – zabójczo przystojny, który korzysta ze sławy i uroków bycia na szczycie. Bez skrupułów przelatuje chętne panienki, które równie szybko, co na torze wyrzuca za drzwi po zakończeniu numerka. Ona piękna – mogłaby spokojnie występować na wybiegu, a jednak woli pobrudzić się pod maska samochodu. Wrażliwa, pełna emocji, która trzyma z dala się od takich jak Carrick.
Miałam w swoim życiu zabawkę na formułę jeden i oglądałam każdy wyścig legendarnego Schumachera. Więc z przyjemnością sięgnęłam po ten tytuł. Ognisty romans z tłem wyścigów. Połączenie Greya z szybkimi i wściekłymi.
Książka aż kipi seksem i to bynajmniej nie takim cichym pod kołderką. Czytając na plaży ta książkę można ponieść się niezłej fantazji i zapragnąć ognistego wakacyjnego romansu. Wypieki na twarzy gwarantowane.
Ale oprócz romansu i wyścigów samochodowych można się tu doszukać pięknej historii miłości. Bólu po rozstaniu, śmierci i wrażliwości, którą nawet najtwardszy drań posiada. czasem najprostsze wyboru są najtrudniejsze, a lęk przed miłością potrafi zepsuć nie jedna relację. Czy „pies na baby” może zmienić się w tego kochającego jedną kobietę na zabój. Ile razy można kogoś ranić i ile szans należy dać komuś by zrozumiał, co jest w życiu najważniejsze.
Uważam, ze to idealna książka dla kobiet – mimo wątku samochodowego to erotyk, po którym każda kobieta, choć na chwilę pomarzy o takim facecie jak Carrick.
Rok temu miałam okazję być na torze formuły jeden w Abu Dhabi i czytając tą książkę i rozdział o wyścigu w tym miejscu wróciły piękne wspomnienia. Książka mimo wszystko jest lekko napisana i żadna z nas „nawet ta, która myśli, że ferrari to nazwa deseru włoskiego” nie zanudzi się. Wszystko jest tu zgrabnie dopasowane, a język może czasem niecenzuralny, ale prawdziwy.
Ściąganie się to nie bułka z masłem, wiec seks też nie jest maślany i nudny.
Na gorące dni – lektura idealna. Czekam na drugą serię bo końcówka mnie zaskoczyła.