INSTAGRAM

Instagram

czytam pierwszy

Czytam i recenzuję na CzytamPierwszy.pl

wtorek, 6 marca 2018

Jamie Oliver kontra Anthony Bourdain

#czytelniczeigrzyska2018
#taniaksiążka
ETAP 3 (ulubiony gatunek)

16,17/30




Anthonego Bourdain uwielbiam jako podróżnika po kuchniach światach.
Jamie Oliver fajnych chłopak, który pokazuje, ze gotowanie nie jest takie straszne


Jamie Oliver


Jamie Trevor Oliver (ur. 27 maja 1975 w Essex) – brytyjski kucharz, autor programów i książek kulinarnych.
W młodości był harcerzem. Później studiował w Westminster Catering College, pobierał praktyki także we Francji. Popularności przysporzyły mu liczne programy o tematyce kulinarnej, które prowadził. Jego pseudonim to "Nagi Szef". Jako kucharz preferuje świeżą i ekologiczną żywność. W swojej ojczyźnie prowadzi krucjatę przeciw karmieniu dzieci fast foodami. Prowadzi restaurację "Fifteen" w Londynie. W Polsce jego przepisy publikuje magazyn "Kuchnia", a jego programy emitowane są w Kuchni+. W 2015 roku ukazało się w Polsce pierwsze wydanie polskojęzycznej edycji magazynu JAMIE.

Programy telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

  • Nagi Szef (1998–2001)
  • Przekręty Jamiego Olivera (2002)
  • Restauracja Jamiego (2003)
  • Jamie w szkolnej stołówce (2005)
  • Wielka włoska wyprawa Jamiego (2005)
  • Restauracja Jamiego – Australia (2006)
  • Kucharz Jamiego (2007)
  • Jamie w Domu (2007)
  • Jamie, kolacja i kurczaki (2008)
  • Jamie Oliver: Jak jeść i przeżyć (2008)
  • Ministerstwo żywności Jamiego Olivera (2008)
  • Jamie ratuje brytyjski bekon (2009)
  • Jamie przemierza Amerykę (2009)
  • Rodzinne święta Jamiego (2009)
  • Żywieniowa rewolucja Jamiego Olivera (2010)
  • 30 minut Jamiego (2010)
  • Kulinarne wyprawy Jamiego (2010)
  • Najpyszniejsze święta Jamiego (2010)
  • Szkoła marzeń Jamiego (2011)
  • Rybna kolacja Jamiego (2011)
  • Ucztowisko Jamiego (2011)
  • Cudowne lato Jamiego (2011)
  • Jamie odkrywa Wielką Brytanię (2012)
  • 15 minut Jamiego (2013)
  • Jamie & Jimmy's Food Fight Club (2013)
  • Jamie Oliver: Najpiękniejszy jest koniec roku (2014)
  • Gotuj sprytnie jak Jamie (2014)

Książki[edytuj | edytuj kod]



Recenzja książki 

Gilly Smith – Jamie Oliver

Z Oliverem gotuje już od kilkunastu lat. Gdy kilkanaście lat temu zobaczyłam go w programie Naked Shef – pomyślałam – fajny chłopak. Jego przepisy wydawały mi się zbyt proste. Po przepisach Gordona Ramsaya czy innych wielkich kucharzy – Jamie Oliver przyszedł z prosta kuchnią. Tą prosta kuchnie doceniłam dopiero niedawno, bo sushi i wymyślne dania pięciogwiazdkowe nie dają tyle radochy, co domowy pieczony kurczak z ziemniaczkami.
Tą książkę spokojnie mogłabym przeczytać w pierwszym etapie – bo zakupiona kilka lat temu i zaczęta przeleżała sobie na dnie szafy sporo czasu. Ta książka to nie tylko biografia najmilszego kucharza kuchni ale też historii kuchni od śmieciowego jedzenia do organicznej żywności.
Kilka lat temu z wypiekami na twarzy oglądałam program Jamiego, gdy chciał zmienić szkolne śmieciowe jedzenie w domowe zdrowe posiłki. Byłam wkurzona jak rodzice przez ogrodzenie dawali dzieciom burgery i frytki, bo ich dzieci nie chciały jeść „jedzenie” i głodowały. Gotowało się we mnie, gdy widziałam, jak dzieci nie chciały jeść tych pysznych dań i wybierały nuggetsy, które miały znikomą ilość mięsa a mnóstwo chemii i innych dodatków.
Uwielbiam biografie, ale powiem szczerze, że nie wszystkie są fajne do czytania – mimo uwielbiania, jaką darzymy opisywana osobę. Ta książka jest naprawdę świetnie napisana – i śmiało polecam ja tym, co nie znają Jamiego, ale kochają gotować. Opisy dań, od których cieknie ślinka, burzliwy proces reformacji żywienia Brytyjczyków. To nie jest następna biografia pełna dat i nudnych faktów, które odbierają radość czytania, ale historia chłopaka, który po prostu kocha gotować, a sukces przyszedł przypadkiem. Pełna humoru i miłości i dobrego jedzenia.
Dwa lata temu miałam okazje odwiedzić jedną z restauracji Jamiego Olivera w Anglii (marzy mi się kiedyś kolacja w restauracji Fifteen i samo gotowanie z Jamie;) i słynny bazar Borough Market. Dzięki książce przenosimy się na angielską wieś, w której królują puby, w których podaje się tradycyjną pasterską zapiekankę jak i najsłynniejsze mega drogie restauracje w ekskluzywnym Londynie.
Jamie Oliver to ktoś więcej niż kucharz. Udowodnił nie raz, że chce zmieniać świat na lepszy i pomagać, tym, w których widzi talent, poświęcając swoje pieniądze. Od 8–latka, który przygotowywał omlet w kuchni do kucharza z zapleczem najlepszych restauracji i prekursorem domowego smacznego obiadu. Jeśli on potrafił wpoić miłość do jedzenie i nauczyć Brytyjczyków gotować – to ciebie też porwie w ten aromatyczny świat i pozwoli ci zostać szefem kuchni w twoim domu.  
Bardzo polecam dla głodomorów i nie tylko.



Anthony Bourdain 



 Anthony Michael „Tony” Bourdain (ur. 25 czerwca 1956 w Nowym Jorku) – amerykański szef kuchni i osobowość telewizyjna.
Zyskał rozgłos dzięki wydanej w 2000 roku autobiograficznej książce Kitchen Confidential: Adventures in the Culinary Underbelly, na podstawie której powstał komediowy serial Kill grill. Prowadzi telewizyjne programy kulinarno-podróżnicze Anthony Bourdain: No Reservations, The Layover oraz Anthony Bourdain: Parts Unknown m.in. na kanałach Travel Channel i Kuchnia+. Jest jurorem w brytyjskiej oraz amerykańskiej edycji programu "The Taste"

Recenzja

Anthony Bourdain – głodne kawałki – kill grill 2

Wiele lat temu oglądając program Anthonego byłam zafascynowana sposobem, jakim pokazuje kuchnię. Gdy przeczytałam Kill Grill – restauracja od kuchni – zachłysnęłam się jedzeniem. Gdy zaczęłam podróżować – nie patrzyłam na to, co mogę tam zwiedzić, ale co będę jeść. Dowiedziałam się, ze najlepiej wybierać knajpy – tam gdzie nikt z kelnerów nie mówi po angielsku – wtedy trafimy na prawdziwą kuchnię, a nie taką dla turystów. Zawsze zbaczam z głównych ulic szukając prawdziwej kuchni. Pierwsza część kill grill była cudowna – jest jedna z moich ulubionych książek.
Druga część – na początku powiem, że byłam zawiedziona. Pytałam się, gdzie jest ten Bourdain, w którym się „zakochałam”. Taki jakby złagodniał, bał się być sobą, był jakby sztywny i bezpłciowy.
Na szczęście w drugiej części Anthony był sobą – tzn cykl jego felietonów był już bliższy jego sercu. Nie wiele jest osób, które tak potrafią rozmawiać o jedzeniu. Książka jest zbiorem felietonów, więc tak naprawdę nie trzeba czytać jej w całości, bo historie nie tworzą wspólnej powieści. Zdać sobie trzeba sprawę, że felietony pisane są konkretnie na dany temat, często sponsorowane lub ograniczone. Moim zdaniem to spowodowało, że nie było tego prawdziwego Anthonego.
Brakuje mi w książce jego świńskich dowcipów i prawdziwego świata od kuchni bez odrobiny lukru. Tu trochę lukru jest, choć bez nawału słodzenia. Książkę czyta się miło. Jak z pierwszą połową się męczyłam to przy drugiej czas mi szybko minął. Anthony pisze bez ogródek o tym jak wygląda zaplecze knajp i restauracji. Zawód kucharza nie jest łatwy. Kilka lat spędzonych na zmywaku i obieraniu kartofli redukuje zapał większości ludzi, którzy marzą o karierze A’la Gordon Ramsay czy Jamie Oliver.
Jeśli jesteś niezadowolony z dania, które dostałeś – to nie wyżywaj się na kelnerze – tylko poproś o wymianę dania, a zdziwisz się, jak szybko i łatwo to będzie załatwione. Klienci, którzy zachowują się arogancko, sami pracują na etykietę prostaków (nawet gdy maja garnitur za kilka tysięcy dolarów). Jeśli posiłek jest dobry – powinieneś przekazać uznania Szefowi kuchni – w większości wypadków zostaną one przekazane kucharzowi. 
Na co zwracać uwagę przy wyborze knajp, jak czerpać radość z jedzenia i jak się zachować przeczytacie w książkach kill grill (ja idę poszukać 3 części).
Jeśli kochasz jedzenie pokochasz tą książkę ;)))

polecam

fifteeen w Coventry ;)



Dwa lata temu byłam w Londynie i oczywiście odwiedziłam restaurację Jamiego Olivera. Marze by kiedyś zjeść w fifteen.
Planuję następną podroż i jak zawszę patrze na to co mogłabym zjeść z dan regionalnych danego regionu, do którego się wybieram.

odwiedziłam słynny Borough Market - na którym Jamie często robi weekendowe zakupy dla swojej rodziny ;)))












smacznego 0 zapraszam na five o clock ;)))


piątek, 2 marca 2018

Córki smoka- historia kobiety do towarzystwa




Córki Smoka – William Andrews  - PREMIERA 7 marca 2018 r. 

Cieszę się, że jestem patronem książki - Córki smok, którą recenzuję tuż przed premierą.
Gdy tylko przeczytałam opis z tyłu książki wiedziałam, że będzie tą dla której zarwę noc. Ale tez bałam się tej książki, bo jakiś czas temu czytałam artykuł w National Geographic o niewolnicach seksualnych w Korei, które były brutalnie wykorzystywane przez japońskich żołnierzy. Na każdą dziewczynę przypadało po 40-45 żołnierzy. Historię, którą Japonia chce zamieść pod dywan. Opisy kobiet i ich doświadczenia z tamtych lat opisane w NG były tak brutalne i pełen cierpienia, ze bałam się że czytanie książki będzie dla mnie trudne.

Opis książki:
Po długiej podróży do sierocińca w Korei dwudziestoletnia Amerykanka Anna Carlson dowiaduje się, że jej biologiczna matka nie żyje. Jednak właśnie w chwili, gdy zdruzgotana kobieta dochodzi do wniosku, że przebyła całą drogę na próżno, tajemnicza staruszka podaje jej paczuszkę zawierającą wiekowy grzebień i kartkę z adresem.
Dzięki temu Anna trafia do mieszkania niezbyt zamożnej, lecz eleganckiej kobiety – Hong Jae-hee, która opowiada jej o niesamowitych wydarzeniach zaczynających się od japońskiej okupacji Korei i Chin podczas II wojny światowej, kiedy to ponad dwieście tysięcy Koreanek zostało niewolnicami japońskich żołnierzy – „kobietami do towarzystwa”. Jae-hee zna tę historię bardzo dobrze: była jedną z nich.
Anna odkrywa, że cenny grzebień ze skorupy żółwia, ozdobiony dwugłowym smokiem z kości słoniowej, pokonał wraz z kobietami w jej rodzinie mnóstwo przeciwności losu. Im lepiej dziewczyna poznaje jego historię, tym bardziej uświadamia sobie, że wraz z grzebieniem trafia do niej dziedzictwo niewyobrażalnej siły charakteru, odwagi, miłości i niezłomności.
"William Andrews z niemal zapomnianego faktu historycznego stworzył wspaniałą powieść, pełną niesamowitych wydarzeń, które spaja postać głównej bohaterki Jae-hee... Czytelnik, szukający trzymającej w napięciu opowieści z tłem historycznym, silnymi charakterami oraz wiarygodnymi i wciągającymi dialogami, znajdzie tutaj wszystko, czego potrzebuje. Historia o ludzkiej godności, zbrodniach i ścieżkach do odzyskania siebie, wypełniona brutalnymi scenami, odkrywaniem tajemnic, walką o przetrwanie i obrazami traumy, pozostawia niezatarte wrażenie. Wielka szkoda, że owe fakty z przeszłości nie zostały dotąd dokładnie zbadane. To odkrycie, które jak najbardziej zasługuje na uwagę. Wspaniale, że Andrews postanowił zbadać temat i nagłośnić go właśnie teraz w postaci odpowiedniej nie tylko dla pasjonatów historii i naukowców".
D. Donovan, Midwest Book Review
Książka jest jedna z moich ulubionych gatunków, czyli prawdziwe wydarzenia wplecione w dobrą wciągającą powieść. Książka zaczyna się niewinnie od przyjazdu 20 letnie Koreanki w poszukiwaniu swojej biologicznej matki. Gdy jednak przekracza próg mieszkania swojej koreańskiej babci – historia dopiero się zaczyna. W książce mimo moich obaw nie było zbyt dużo opisów brutalnych scen. Były one, ale nieopisywane zbyt szczegółowa by wrażliwi czytelnicy mogli ja spokojnie przeczytać. Opisy były na tyle, aby nie przykrywały historii, tej historii. Bardzo szybko przeczytałam książkę, bo wprost od pierwszej strony zabiera nas w egzotyczny świat Azji.  Książka to ta nie tylko zwykła powieść, ale też głos tych wszystkich maltretowanych kobiet, o których świat zapomnął. Jeszcze niewielka grupa kobiet, które przeżyły, jako damy do towarzystwa, wciąż żyją i chcą, aby ich historia zapisała się w podręcznikach szkolnych a nie została zapomniana i zamieciona pod dywan.
 Autor cudownie rozbudował historię grzebienia z dwugłowym smokiem, który stał się początkiem historii pełnej łez i wzruszeń. Przy książce lecą łzy z powodu wzruszeń jak i z bezsilności. Dzielne kobiety, którym odebrano wszystko a pomimo to umiały się podnieść, walczyć o siebie i iść z dumnie podniesioną głową. W czasach tak okrutnych jedyną wartością, było człowieczeństwo, z którego nie zrezygnowały. Prawdą było to, że ponad 200 000 kobiet zostało wykorzystywanych seksualnie. Reszta powieści jest fikcją, ale tak dobrze napisaną, piękną pełną dobrych dialogów, że myślę, że główna bohaterka istnieje i gdzieś ten piękny grzebień z dwugłowym smokiem i pięcioma palcami leży gdzieś w szufladzie i strzeże córki głównej bohaterki;))



Książką powinna być obowiązkowa w szkole, bo gdyby podręczniki do historii były tak napisane wówczas nie wymyślałabym powodów by nie chodzić na lekcje historii, których nie znosiłam. Ta książka krzyczy od pierwszych stron, aby ją przeczytać i nie dać zapomnieć przeszłości, i zmusić świat, aby nie odwracał się plecami, tylko wyciągnął wnioski z tej okrutnie zbrodni, aby już nigdy podobna się w przyszłości nie wydarzyła. Gdy fikcja miesza się z historią powstaje dzieło, które musisz przeczytać. Nie odwracaj głowy

Książka ląduje u mnie na półce (nie zbieram książek, ale kilka pozycji wartych uwagi zostawiam sobie i ta właśnie ląduje w mojej kolekcji – książek, które kiedyś przekaże dalej.






środa, 28 lutego 2018

krótka historia siedmiu zabójstw - na marzec


#czytelniczeigrzyska2018 #taniaksiążkapl
etap 3 książki z twojego ulubionego gatunku
14/30

nie mogłam doczekać się, aż przeczytam tą książkę.
po przeczytaniu księgi nocnych kobiet - wiedziałam, że autor będzie jednym z moich ulubionych









Krótka Historia siedmiu zabójstw

"Krótka historia siedmiu zabójstw" to wyróżniona Nagrodą Bookera 2015 książka autorstwa Jamesa Marlona, która opowiada o zamachu na znanego muzyka reggae, Boba Marleya.

Książka znalazła się w samej czołówce zestawienia 10 najważniejszych powieści roku, przygotowanego przez "The New York Times". Jedna z najważniejszych recenzentek, Michiko Kukutani wypowiedziała się na temat tej publikacji w następujących słowach:

"Ta książka jest jak remake filmu Nierówna walka, w reżyserii Quentina Tarantino, do muzyki Boba Marleya, ze scenariuszem Olivera Stone'a i Williama Faulknera, doprawiony szczyptą marihuany najlepszego sortu!"

Rok 1976, Jamajka. Dom samego Boba Marleya został zaatakowany przez siedmiu gangsterów, którzy na nieszczęście muzyka, byli wyposażeni w karabiny maszynowe. Chociaż artysta przeżyje, a zbrodniarze nigdy nie zostaną pojmani, od tego właśnie wydarzenia zaczyna swoją powieść James Marlon.

Wydarzenie dotychczas osnute tajemnicą, zostaje rozpracowane krok po kroku przez autora publikacji. James, niemal prowadząc nas za rękę, wtajemnicza nas w kolejne ważne fakty. Książka jest zdecydowanie przeznaczona dla czytelników dorosłych, bowiem autor nie odmawia sobie wulgaryzmów oraz opisów krwi, przemocy i panującej wszędzie korupcji. Kwestia obecnych w tamtym światku narkotyków również nie zostaje przemilczana.

W książce obecnych jest bardzo wiele wątków przedstawionych z różnej perspektywy. Każdy rozdział jest bowiem pisany z punktu widzenia innej osoby. Mamy do czynienia zarówno z gangsterami oraz ich szefami, jak i z amerykańskimi dziennikarzami oraz agentami CIA.

Stacja HBO już teraz pracuje nad serialem opartym na podstawie książki "Krótka historia siedmiu zabójstw", a nagroda Man Booker Prize została za tę publikację przyznana dosłownie jednogłośnie w przeciągu zaledwie dwóch godzin.


Po przeczytaniu księgi nocnych kobiet – nie mogłam nie sięgnąć po tą książkę.
Już po pierwszej książce przyzwyczaiłam się do ostrego języka z mnóstwem błędów. Wielu osobom to przeszkadza, ale pamiętajmy, że książka jest o ludziach, którzy rzadko skończyli jakąkolwiek klasę w szkole. Nie oczekujmy od ludzi, którzy już w wieku kilku lat musieli zacząć troszczyć się o siebie, – aby mówili językiem Szekspira.
Zgadzam się, że to książka raczej dla dorosłych, ze względu na język prosto z samej głębi rynsztoka. Lądujemy w samym środku jamajskiego getta gdzie rządzą twarde zasady, z której najważniejszą jest, że gwałt na kobiecie jest najgorszą zbrodnią, której się nie wybacza. Można ja pobić, zabić, ale za gwałt grozi śmierć. James Marlon nie boi się żadnego tematu – narkotyki, homoseksualizm wśród gangsterów, którzy z jednej strony są twardzi a z drugiej podczas zbliżeń intymnych miedzy sobą – czuli i zabawni, (choć żaden z nich nie chce być ciotą – przyp. red).
Książka liczy prawie 800 stron, wiec krótka historia to tytuł przewrotny. Na początku jest spis postaci i funkcje, jaką pełnią w tej książce – to bardzo ułatwia sprawę, bo postaci jest bardzo dużo i można się pogubić, kto jest, kim. Ja bardzo polubiłam Dorcas Palmer – opiekunkę i Nina Burgees – bezrobotna (na początku przeczytałam jej nazwisko jako Burgers i myślałam, ze pracuje w barze z hamburgerami - czasem można się pogubić ;).
Nie jestem zdziwiona, że ekipa odpowiedzialna za ekranizacje gry o Tron chce zrealizować serial na podstawie tej książki. Jeśli ktoś zna ten serial to polubi tą książkę, w której kilka klanów walczy o „tron” na Jamajce, i nie cofnie się przed niczym be ten cel zrealizować. czasem można się pogubić kto żyje, a kto został zabity. nie jest może to książka idealnie synchronizowana, wątków jest bardzo dużo a głównych postaci jeszcze więcej to mimo wszystko dobrze i szybko czyta sie tą książkę. ka zarwałam przez nią noc aby przeczytać ją w dwa dni. 
Niektórzy poddają sie po kilku stronach i odkładają książkę - a ja uważam, że trzeba dac jej szansę i błędy ortograficzne, gramatyczne po jakiś 100 stronach nie będą nam przeszkadzać - a wręcz przeciwnie - spodoba nam się ten realistyczny język. Książka jak prawdziwa dżungla, w której dość łatwo się zagubić - ale która wciąga i nie chce nas wypuścić. mnie wciągnęła na amen - i mimo skończenia książki - wciąż jestem w tej dżungli.   


To jedna z tych książek, którą zostawiam w swojej biblioteczce ;)))
Bardzo polecam



poniedziałek, 26 lutego 2018

luty PROS and CONS - w pogoni za sercem

#czytelniczeigrzyska2018
#taniaksiażkapl
ETAP 2 MIŁOŚĆ

6,7,8,9,10,11,12

w tym miesiącu były książki w których miłość wiodła prym. po większość z nich sięgnęłam tylko ze względu na igrzyska - i na kilku pozycja sie zawiodłam, ale kilka było na duzy plus i na pewno sięgnę po nie jedną książkę Jojo Moyes czy innych autorów.

6. Randki po Parysku
7. Teresa Fortis - Zew Pustyni
8. Namid Rachlin - perskie dziewczyny
  tu link do recenzji

9. Natalia Sońska - zakochaj sie Julio
10. Amanda Prowse - świąteczne marzenie
11. Greenwood - bliżej niż niebo
 
Recenzja

i dwie dodatkowe, które weszły spontanicznie na plusie ;)))

12. Jojo Moyes - Paris for one
13. Manuela Gretkowska - Europejka


W Paryżu byłam dwa razy - co prawda na chwilę, ale na tyle długo bym zakochała sie, w tym mieście ;)) i książka, która ma w sobie tytuł Paryż, Paris na pewno nie pozostanie mi obojętna. Nie znałam wcześniej autorki Jojo Moyes - dopiero poznałam ją gdy zaczęłam szukać książek na moje czytelnicze igrzyska. Nie udało mi sie wymienić żadnej z moich książek na jedna autorki Jojo Moyes "w języku polskim" to gdy trafiła sie okazja na zamianę na oryginalną wersję Paris for one - zaryzykowałam. To było moja pierwsza książka po angielsku i zaczekałam z nia do końca miesiąca bo bałam sie, że sobie nie poradzę. na szczęście język Jojo Moyes jest bardzo łatwy, przyjemny.
książka z serii - weekend w Paryżu - może zmienić twoje życie - no cóż niektórzy mogą powiedzieć, że to bajka, ale ja sama wiem, że tak jest  naprawdę, bo Paryż jest magiczny. poznajemy dwudziesto - sześcio-latkę Nell (brytyjkę), która spędza sama weekend w Paryżu, gdyż chłopak wystawia ją w ostatniej chwili. PROS and CONS and GAZE and BOUF (słowa,które mi utkwiły w pamięci)  Za i przeciw, Spojrzenie i słynne bouf ;)). Romantyczna historia, która naprawdę powoduje że się uśmiechamy, choć Nell czasami jest tak irytująco niezdarna i bojąca sie zaryzykować, że czasami chciałam ją kopnąć w tyłek i krzyknąć - weź dziewczyno idź zaszalej - żyje sie tylko raz. na szczęście posłuchałam i się rozkręciła pod koniec długiego weekendu. Fajne jest to, ze jest kilka opowiadań, które nie są długie i na pierwszy raz czytania w języku angielskim to duży plus. Mój zeszyt wzbogaciła sie o kilka nowych dla mnie słówek tj. AMKWALD,  EMBARASSED, QUEUE, SINKS, FUMBLED i kilka innych.
Na pewno sięgnę po inne książki tej autorki - zarówno w wersji polskiej i angielskiej. Cudowne opisy, romantyzm, trochę dramatu - idealna książka na zimowe ponure noce - w których tylko czeka sie na pierwsze dni wiosny, kiedy będzie można wyjść na spacer i się zakochać. Polecam






13 Manuela Gretkowska - Europejka



 Dziennik matki Polki pisane tuz przed wejsciem do UE. 
Dziennik kobiety która wróciła ze Szwecji i narzeka ba biedna Polske. No coz to byly zupełnie inne czasy. Teraz wiemy że Szwecja tak cudowna nie jest a Polska jest pięknym krajem. Mimo ze lubie autorkę - czytanie książki to była walka. Mi sie nie podobała. Ponad 360 stron narzekań na wszystko. Moze nie złapałam ironii -trudno - dosc szybko sie czyta . Pamiętnik ma to do siebie ze po jakims czasie wracamy do wpisów i dziwimy sie ze tak kiedyś myślałyśmy - kobieta za często zmienia zdanie by ja oceniać. Ale to pamiętnik kochającej matki - dwulatki i codziennych życiowych problemów i dylematów 😂😂😂😂  Na Pewno wtedy wszystko co za granicami naszego kraju wydawało sie piekne i lepsza. Po powrocie ze Szwecji miało się mieć pretensje do naszego kraju. Ale uważam, ze dogoniliśmy juz Europę i tamte zapiski już nie są aktualne. Ale to co na pewno było, to, ze seks był i jest ciągle tematem tabu. Choć jest ciut lepiej nadal kobietom nie daje się prawa do otwartości takiej jak to jest w wypadku mężczyzn. często sie śmiałam, jak autorka nazywała dosadnie rzeczy po imieniu i mimo upływu lat nadal są to aktualne tematy.  







kończymy luty i lekkim krokiem przechodzimy do 3 etapu - moich ulubionych książęk


poniedziałek, 19 lutego 2018

weteran - piękna i Bestia dla dorosłych



to kupisz książkę

Savannah Carmichael, zdradzona i porzucona przez mężczyznę, któremu zaufała, traci wymarzoną karierę dziennikarki w Nowym Jorku i musi wrócić do Danvers, swojego rodzinnego miasteczka w Wirginii. Gdy otrzymuje propozycję powrotu do branży i napisania reportażu o interesującym człowieku, nie waha się ani chwili – w jej mieście mieszka idealny kandydat: Asher Lee, okaleczony weteran wojenny, który wrócił do Danvers osiem lat temu i od tego czasu nie opuścił swojego domu.
Mieszkańcy szanowali prywatność miejskiego samotnika, który stracił rękę i pół twarzy podczas wojny w Afganistanie. Jednak wszystko zmieni się w dniu, w którym do jego drzwi zapuka Savannah Carmichael – ubrana w kolorową sukienkę pożyczoną od siostry z talerzem słodkich, domowych pierniczków. Wbrew samemu sobie, Asher zgadza się udzielić wywiadu pięknej dziennikarce – i szybko odkrywa, że zaczyna czuć do niej coś więcej.
Dwójkę niezwykłych bohaterów tej współczesnej wersji klasycznej baśni o Pięknej i Bestii połączy niezwykłe uczucie, które zaskoczy ich oboje. Jednak gdy jedno z nich popełni straszliwy błąd, ich miłość zostanie wystawiona na najcięższą próbę; czy będą w stanie pokonać wszelkie przeszkody i wspólnie dotrzeć do szczęśliwego końca?

p.s. niedługo będzie moja recenzja ;)))

czwartek, 15 lutego 2018

miłość nie jedno ma imię - książki luty 2018

#czytelniczeigrzyska2018
#tania ksiażkapl

etap 2 9-11/30   MIŁOŚĆ

już mija prawie drugi miesiąc odkąd niczym gladiator walczę w igrzyskach czytelniczych - tylko moja rundą jest czytanie książek. Czytać lubię - zawsze lubiłam i nie trzeba mnie było do tego zmuszać - gorzej, że miałam swoje ulubione 3 gatunki i nie wychodziłam poza swoja strefę komfortu bo było mi tak dobrze - ale w lutym musiałam zmierzyć się z książkami w których miłość wiedzie pierwsze skrzypce ;)))  Ciesze sie, że to zrobiłam choć kilka książek mnie rozczarowało ale też kilka zachwyciło. Gdyby nie igrzyska raczej bym po te książki nie sięgnęła. Ale nie byłabym sobą gdybym nie wybrała miłości - która jest piękna niczym pąk róży budzącej się do życia  ale też raniącej ją niczym kolce u róż. Ostatni raz tego typu książkę czytałam kilkanaście lat temu - była to chyba książka Katarzyny Grocholi - pierwsza, którą wydała ;))

 książki które opisze to

1. Natalia Sońska - zakochaj sie Julio
2. Amanda Prowse - świąteczne marzenie
3. Greenwood - bliżej niż niebo





Natalia Sońska - zakochaj sie Julio


Nie oceniaj książki po okładce - idealnie pasuje do tej książki - Do przeczytania tej książki skłoniła mnie piękna okładka, która okazała się kryć mniej piękne wnętrze. 
Julia - nauczycielka z powołania, która zakochuje się w bogatym biznesmenie.

Sam pomysł na historie moim zdaniem jest dość fajny. Nauczycielka, której zależy na uczniach i wstawi się za nimi nawet jeśli będzie musiała wyrzec sie swojej miłości. I na tym tajność książki się kończy. Albo brak opisów, albo zostały spisane tak pobieżnie, że zabrały to co najcenniejsze z książki - czyli naszą wyobraźnię. 

Suche fakty, książką czytałam i miałam wrażenie, ze autorka napisała ja tylko ot tak sobie jak student który pisze prace byleby tylko zaliczyć i dać mu święty spokój.  jednym z fragmentów książki, który bardzo mnie wkurzył i też zawiódł była scenka z restauracji Izraelskiej i pytanie jego -  czy lubisz kuchnię zdecydowana czy delikatną. po czy zamówiła coś dla niej z karty z ona wzięła kęs który rozpłynął się w jej ustach. Jak można było tak po macoszemu potraktować tak cudowną kuchnię Izraelską - równie dobrze mogłaby napisać, że zakupili robaki w sklepie wędkarskim i w samochodzie sie nimi posilili - przynajmniej byłoby zabawnie. 

Nie oczekuje fascynacji kuchnią i opisów na kilkanaście stron - ale to w tej książce to była prawdziwa zniewaga - szczególnie, że jedzenie było tak samo "seksowne" jak erotyczne sceny, których opisy były zaczerpnięte z książki - co odpowiedzieć jak 5 latek pyta sie skąd wziął się na świecie. Jedzenie w sanatoriach jest bardziej pikantne niż ta książka. Nie jestem znawczynią romansideł, ale tej książki nie polecę bo wieje tu nudą i naprawdę szkoda czasu. Ja sie nie zakochałam - raczej uciekłam gdzie pieprz rośnie. Książka nie wywolala żadnych emocji a opisy zostały potraktowane po maczoszemu. 

2. Amanda Prowse - świąteczne marzenie


Lekka książka w stylu poznali się na wakacjach, odjechali do domów i zaczęli tęsknić.
Główna bohaterka Megan, której dzieciństwo ani dorosłe życie nie było usłane różami. Wychowana w rodzinach zastępczych w dorosłym życiu samotna matka. Będąc w podroży poślubnej gdzieś na środku ulic Nowego Yorku wpada na niego i choć rozum chce dać spokój to serce ciągnie do tajemniczego nieznajomego. Świetne opisy (wystarczające by zaczęła cieknąć ślinka) cudownych ciast ciastek  i ciasteczek z londyńskiej cukierni, której filia otwiera sie w Nowym Yorku. Jak to z miłością bywa - niby wszystkie znaki na niebie chcą żebyście byli razem a jednak wszystko sprzeciwia się tej miłości. zabawne perypetia zakochanych ludzi, których dzieli ponad 5000 km. Jedynie co mnie rozczarowało to zakończenie - no ja bym napisała je inaczej może dlatego, że lubię ostre habanero a nie słodkie lukry. Ale książkę polecę - bo pomimo, ze nie mój styl to myślę, że jeszcze sięgnę po ten gatunek.


3. Greenwood - bliżej niż niebo




Po słodkich lekkich książkach czas na trochę inny rodzaj miłości - chorej miłości, która potrafi ranić mocniej niż można to sobie wyobrazić. 


Przeniesiony zespół Münchausena

Pozornie opiekuńcza i kochająca matka truje je lub zmyśla występowanie różnych objawów, aby dziecko zostało uznane za chore. Tak właśnie przejawia się zaburzenie psychiczne nazwane przeniesionym zespołem Münchausena (Münchausen syndrome by Proxy (MSBP). - źródło - http://www.medonet.pl/ciaza-i-dziecko/rozwoj-dziecka,przeniesiony-zespol-munchausena,artykul,1652207.html

Można napisać, że jest to dziennik siostry, która przeszła przez takie piekło i odziedziczyła chorobą po matce. Czy uda sie uratować siostrzenicę przed przeszłością. Dorosła kobieta, która ma fajnego wymarzonego faceta, pracuje z nim i ma piękny wymarzony do w cichej okolicy, pewnego dnia główna bohaterka Indie dostaje telefon, że matka sie źle poczuła i ma natychmiast do nich przyjechać. Z oporami jedzie i jak klatka po klatce w projektorze - powracają wspomnienia z dzieciństwa. Indie musi nie tylko stawić czoła chorej matce, od której uciekła, ale także wybrać pomiędzy miłością do siostry a zdrowiem jej siostrzenicy. Nie jest to łatwa książka, choć czyta sie ją jednym tchem to opisuje ból, dziecka tego odtrąconego i tego co zbyt mocno było kochane. okrucieństwo matki, przerywane są pięknymi opisami okolic, w których mieszkała Indie jak i wspaniałych dań przyrządzanych przez jej męża, które były plastrem miodu na zranione serce. 
 Polecam książkę dla tych co nie boją sie takich "głębokich " tematów. Książka przypomina mi prawdziwą "słynną" historię dziewczynki (córkę Dee Dee Blanchard) , która kilkanaście lat była podtruwana przez własną matkę, pewnego dnia nie wytrzymała i ... obejrzyjcie film "kochana mamusia nie żyje". Ja zarwałam przez nią noc i było warto ;))) 

Miałam skończyć na 6 książkach w lutym- ale jeszcze sporo dni lutego przede mną - więc chyba coś jeszcze przeczytam z serii MIŁOŚĆ


a te i inne jeszcze przede mną ;)))) nie mogę sie doczekać kwietnia i moich pierwszych thrillerów ;)))

a teraz zabieram sie za moje postanowienie noworoczne - czytanie książek ale w oryginalnej wersji - czyli po angielsku  - o Paryżu mogę czytać w każdym języki ;)


środa, 14 lutego 2018

tabletki kontra żelki - suplementy

@vogue.polska  nowy polski Vogue ☆ ☆ ☆ mam i ja
Żelki kontra tabletki




Dzis o tabletkach. Jestem.jedną z tych osób co ma duże trudności w połykaniu nawet najmniejszych tabletek - jest to dla mnie horror
I wlaśnie zamówiłam witaminy w żelkach od @noblehealth
Produkty tej firmy już stosowalam kilka lat temu kiedy ta firma rozpoczynala swoja dzialalnosc. Dzieki programowi @getslimclub schudłam ponad 6 kilo. Ale jak przygotowanie i wypijanie szejkow bylo znośnie to połykanie tabletek to byla walka.
Więc teraz mam w żelkach biotynę, witaminę c i witaminę d i teraz codziennie pamiętam o witaminach bo sa one pyszne i z przyjemnością codziennie rano je przyjmuje.
Misie sa super - na wlosy juz przetestowalam kilka preparatow ale duże tabletki mnie zniechęciły i w składzie miały tylko biotyne a tu oprocz biotyny ma dużo innych witamin i cena jest bardzo dobra - jakie rezultaty - tu musicie poczekać bo dopiero zaczęłam brać a kupilam 3 opakowania na 3 miesiące 😃😃😃😃😃 #vogue #voguemagazine  #voguepl #biotyna #noblehealth #suplements #misiezbiotyną #fit #behealthy #bewoman #strong #hair #beauty #zielonomi #zielonekoktajle #green #vegan #smoothie #byćzdrowym


piątek, 9 lutego 2018

BAŚNIE TYSIĄCA I JEDNEJ NOCY

#czytelniczeigrzyska2018
#taniaksiążkapl

ETAP 2

MIŁOŚĆ

6-7/30

W TYM MIESIĄCU RZĄDZI MIŁOŚĆ
starałam sie wybrać książki z gatunku, które lubię a w którym miłość jest tematem przewodnim.
wybrałam raczej nieszczęśliwą miłość ;)
po zachłyśnięciu sie książkami Laily Shukri - byłam kochanka arabskich szejków i jestem żoną szejka, przeczytałam też żonę arabską. w tym miesiącu sięgnęłam jednak po dwie inne książki.

1. Teresa Fortis - zew pustyni
2. Namid Rachlin - perskie dziewczyny



Zew pustyni


Nie wiem jak wy ale ja gdy bylam dzieckiem i pierwszy raz polecialam samolotem - marzylam by zostać stewardessą, żeby tak podróżować  po calym świecie i codziennie rano budzić sie w innym miejscu. Po przeczytaniu poniższej ksiąžki wiem, że to tak różowo nie wygląda.
książka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest to książka z wymiany - bo w tym roku uznałam, że muszę pozbyć sie kilku książek, które zalegają u mnie w każdym wolnym kącie w domu - to postanowiłam je sprzedać lub wymienić i tak trafiłam na te książki.

Jest to historia stewardesy - która została zatrudniona w Saudyjskich liniach lotniczych. Historia która dzieje sie w latach 90-tych poprzedniego wieku. niezależność kontra muzułmańska dyscyplina. ciebie i blaski bycia niezależnym. Dalekie podróże kontra kontrola. wiele nas marzy o tym by latać dookoła świata i jeszcze żeby nam za to płacili. Niestety początki pracy stewardesy nie wyglądają tak różowo jak nam sie wydaje. a zasady moralności w zderzeniu z pieniędzmi często przegrywają. jest to książka z serii pisane przez życie. Z główną bohaterką poznajemy różne zakątki świata ale najbardziej skupiamy się na byciu kobietą w kraju zdominowanym przez mężczyzn i pieniądze. W kraju gdzie wszystko co zakazane jest łamane z podwójną siłą. Gdzie samotna kobieta, która dzięki niezależności powinna być wolna trafia do internatu gdzie do domu musi wracać niczym kopciuszek przed północą a kontakty z mężczyznami są surowo zakazane. zabawne historie zapomnianych czekoladek z alkoholem, które wywołując uśmiech na twarzy czytelnika, ale też i poważne i smutne historie jak poronienie czy nieszczęśliwa zaborcza miłość. fajne opisy, dzieki którym podróżujemy razem z główna bohaterką. Czuć, arabską kuchnie, zatłoczone ulice w Azji czy deszcz w Londynie. polecam

perskie córki


czytając okładkę książki można spodziewać sie dobrego thrillera. Niestety jest to nudna historia zakochanej kobiety, która sie buntuje przeciwko aranżowanym małżeństwom kontroli. Buntuje sie jak każda nastolatka tylko utrudnione ma zadanie, to kraj z którego pochodzi. Jakimś cudem udaje jej sie wyjechać do Stanów i odciąć sie od rodziny a raczej despotycznego ojca. 90 % książki to jej historia. ostatnie strony to zaginięcie siostry, które nie wnosi nic do sprawy. nudne i nie trzymające w napięciu. kilka ostatnich stron o tym, że siostry nie ma - tylko nie zostaje wyjaśnione - czy ktoś ja zabił czy sama zginęła - a szkoda, bo ten wątek można by było pociągnąć i zrobić bardziej dynamiczną fabułę, która tu wieje nudą
nie polecam. nie wyróżnia sie spośród tysiąca innych książek o podobnym temacie i naprawdę z nudów można zasnąć ;)))

nastepne dwie ksiazki to typowe romansidła - zobaczymy jak mi z nimi pójdzie. ;)))