włoskie szalone wakacje - część 2 jezioro Como/ Werona

jezioro Como - oddalone zaledwie 40 minut pociągiem od zatłoczonego Mediolanu.

bardzo dużym utrudnieniem w podróżowaniu po Włoszech jest brak Wifi/ internetu dla obcokrajowców ;((

bilety na koleje regionalne można kupić przez internet ale i w automatach na dworcach bądź w okienku kasowym ;)))
kupuje się bilet na konkretną trasę i można go wykorzystać kiedy sie chcę. trzeba tylko skasować bilet na dworcu - przed wejściem do pociągu. bilet jest ważny 6 godzin od momentu skasowania ;))

można znaleźć kilka restauracji, które udostępniają wifi - ale one są często tak powolne, że rozłączaja się po chwili

na dworcu centralnym, przed dworcem - na szczęście jest szybki internet - wiec można sprawdzić mapę i inne przydatne rzeczy w telefonie ;)))

Como było przepiękne. przeszłyśmy dość spory kawałek dołem jak i górą ;))

no i tam znalazłyśmy w końcu tego co szukałyśmy w Mediolanie - sklepu spożywczego gdzie nareszcie kupiłyśmy zapas wody ;)))

zaczynamy zwiedzanie

bardzo spokojne miast, mało samochodów, chłód od wody, urocze knajpki i moje ulubione piekarnie, gdzie kupiłam canneloni - najpopularniejszy włoski przysmak - cienkie kruche ciasto oblane z wewnątrz czekoladą wypełnione twarożkiem ricotta ;)))

 będę tęsknić. cudowne miejsce ;)) akie jakie lubię - gdzie czas płynie powoli a ludzie zwalniają tempo i wsłuchują się w naturę ;)))

zmęczone po całym dniu , rankiem wyruszamy w moje wymarzone miejsce - zabieramy bagaże bo dziś nie spędzimy nocy w pokoju naszego gospodarza

  - do miasta miłości - Werony 

cel - znaleźć ROMEA

walizki zostawiamy w depozycie - ta same cena co w Mediolanie 5 euro za pierwsze 6 godzin, później 90 centów za godzinę

 energetyczne śniadanko na dworcu i trochę snu podczas podróży ;))

nie ukrywam, że moim celem jest sweet focia na balkonie Julii i złapanie jej za cycek na szczęście ;)))
na początku miła wiadomość - jest wifi - dla turystów- logowanie za pomocą konta na fb ;)))
działa prawie w całej Weronie i bardzo pomaga np gdy szukamy ulicy i włączamy mapę google ;)))

na szczęście - liczę na te w miłości bo tu mam największego pecha ;))) 

 przed domem Juli panują tłumy, ale na szczęście niezbyt dużo ludzi wchodzi do środka - bilet 6 euro - chyba dla większości ludzi jednak za dużo - ale to dobre, bo jest czas by zwiedzić muzeum i stanąć na balkonie ;))) i warto wydać te 6 euro - bo to takie romantyczne miejsce ;)))

Arena - jest w renowacji i przygotowywana do spektaklu - wiec nie weszłam do środka ;))

o zwiedzaniu udałyśmy sie na pizze. zaraz koło areny w jednej z mniejszych ulic jest niepozorna pizzeria - jadłam pizze w wielu miejscach - ale ta była mega pyszna - mój number jeden zaraz po tej z Neapolu ;)))
polecam ;)) łatwo ją znajdziecie ;)

jeszcze przeszłyśmy obok grobu Julii - cena 6 euro by podobno zobaczyć kawałek czegoś co przypomina wannę to jednak nas zniechęciło by wejść

no i odwiedzić dom Romea ;)) nie piszą o nim w przewodniku ale - gdy sie  poszpera w necie można znaleźć adres ;)))
udało się 

lekka przekąska bo upał dawał sie we znaki. we Włoszech może kierowcy jeżdżą jak wariaci - ale piesi są tu na pierwszym miejscu. spokojnie można usiąść na chodniku z nogami na ulicy i nie bać sie o życie ;)))

 Piazza delle Erbe

i jeszcze koniecznie trzeba wejść na wieżę ;))
Wieża Torre dei Lamberti  - piękna panorama. koszt 8 euro. najpierw jedzie sie winą a później wchodzi schodami - widok przepiękny ;)))

gdy zaliczyłyśmy najważniejsze rzeczy - jeszcze trochę pospacerowałyśmy pięknymi uliczkami. 
romantyczne i urokliwe miasto. ja sie zakochałam i żałowałam, że byłam tu tylko jeden dzień ;)))

szczęśliwe wracamy do Mediolanu. koło 20 lądujemy na dworcu centralnym i postanawiamy tam zostać do jutra ;)))
powodem tego jest metro, które działa od 6 rano do 24 ;))
my mamy juz wykupiony bilet na ekspres na 6.10 rano do Carrera Avenza ;))
nie zdążyłybyśmy za nic (bo 30 minut jedziemy metrem)
taksówka z miejsca, w którym spałyśmy kosztowałaby 100 euro ;((
nocnych autobusów nie było, biletów nie można było prze-bukować a innych hosteli wolnych w pobliżu nie znalazłyśmy

i tu największy minus Mediolanu. stolica światowej mody. centrum a dworzec działa od 6 rano do 23 (o tej godzinie tylko burger king i mc donald są otwarte). toalety poza tymi godzinami tez są zamykane. nie ma żadnego automatu z wodą czy jedzeniem a pociągi chodzą już przed 4 rano a przyjeżdżają po północy. 
nie rozumiem tego - bo gdy tak spędzałam tam noc - zobaczyłam mnóstwo tak zażenowanych, zmęczonych, głodnych turytów, którzy czekali dłużej lub krócej na dworcu. 
brak toalety, możliwości zakupu wody, kanapki - masakra

jednak na przeciwko dworca jest urocza kawiarnia i mc donald działające do 1 w nocy ;)))
tej pizzeri usadowionej pomiędzy nimi - nie wchodźcie - bo was oskubią z kasy i oszukają

jak wyjdziecie z dworca Centralnego - zaraz na wprost po prawej będzie pizzeria Miniera D ' Oro
nie polecam - jedzenie średnie a oszukują. cena pizzy w menu 15 euro a właściciel dolicza 15 euro dodatkowo za napiwek ;((( czyli 32 euro za mała pizze i dwie herbaty ;(( tragedia
ale obok po lewej jest kawiarenka. bardzo miła obsługa i dobra kawa no i mc donald - bo on działa najdłużej i jak czeka sie na pociąg to jedyna opcja ;)))

ale na dworcu jest dużo policji - więc w sumie to czułyśmy sie tam bezpieczne i nawet zasnęłyśmy na małą chwilę. no i wsiadamy rano do pociągu - głodne i zmęczone i jedziemy do Toskanii ;)))

moje włoskie szalone wakacje - część 1 Mediolan

Milano, Como, Cinque Terre, Carrera Avenza, ( Manarola, Monterosso, Portovenere) Verona, Pisa, Firenze ;)))

wychodzenie ze strefy komfortu - oznacza wspaniale wspomnienia choć na początku - jest trudno to opłaca sie, bo zauważamy rzeczy, których nigdy nie znaliśmy. w ciągu 7 dni naprawdę może się dużo wydarzyć i tak sie wydarzyło we Włoszech.


nasza podróż rozpoczęła się przed 5 rano gdy wylądowałyśmy na warszawski Okęciu i czekałyśmy na samolot do Włochy- Bergamo.

po prawie 2 godzinach lotu - przywitał nas żar lejący się z nieba - a była przecież 8 rano. Ale klimatyzowany autokar okazał sie zbawieniem.

jeżdżę z koleżanką - bo co dwie głowy - to nie jedna - mi dobrze wychodzi organizowanie noclegu i planowanie co zobaczymy - Aga pamięta o takich rzeczach jak pozostawienie bagaży i pilnuje mapy (bo ja sie gubię)

po godzinie w autokarze wysiadłyśmy na dworcu centralnym.

poszłyśmy do przechowalni bagażu - oddać nasze walizki by spokojnie i bez ciężaru zwiedzić Mediolan.
zawsze zastanawiałam sie po c przechowalnie bagażu, kto tam zostawia bagaże - no to teraz wiem - gdy ma sie podróżuje i tylko nocuje u miejscowych w ciągu dnia to zbawienie oddać walizkę i spokojnie zwiedzić miasto.

za każdą walizę pobierana jest opłata. pierwsze 6 godzin kosztuje 5 euro, każda następna

0,90 centów za godzinę. wyszło nas niecałe 8 euro od osoby.

pierwsze kroki zawsze na naszym planie - to zjedzenie czegoś lekkiego i wypicie kawy.
Zasada jedna - oddalić sie od głównej ulicy, skręcić w małą uliczkę i szukać mieszkańców oblegających jakąś kawiarnię - znalazłyśmy dość szybko - bo głód a raczej zaspanie nam rzucało sie w oczy

ja wzięłam doppio espresso - czyli podwójne espresso z kroplą mleka - cudowne i mocne ( w Polsce takiej kawy sie nie kupi) 2 euro (zwykłe espresso 1 euro).

teraz mogłyśmy wybrać sie na zwiedzanie tak uwielbianego przez wszystkich Mediolanu.

zaczęłyśmy zwiedzanie od Stadionu. Pojechałyśmy tam metrem - wybrałyśmy bilet 24 godzinny miejski za 4 euro ;))

Niestety stadion z powodu koncertu był zamknięty ;(( no cóż pozostało nam zrobic kilka zdjęć z zewnątrz i pojechanie dalej.

żar lał sie z nieba i tu poznaliśmy złą część Mediolanu - w Mediolanie bardzo trudno znaleźć sklep spożywczy, super-market (one są ale na obrzeżach miast gdzie można dojechać tylko samochodem)
i ratowałyśmy się woda z kraników (których jest tam kilka, wodą z automatów, które znajdują sie w metrze i kapaniem w fontannach ;)))

później wycieczka od słynnej katedry na Piazza del Duomo ;)))

najbardziej oblegany przez turystów i "handlarzy" dających bransoletki ze sznurka - na szczęście i za darmo. niestety te za darmo kosztuje 2-5 euro.

dostajesz do ręki suchy makaron i zaraz pojawia sie wokół ciebie mnóstwo gołębi, które zaczynają jeść ci z ręki.

no i oczywiście chętnie ci robią zdjęcia aparatem a później mówią ile masz im zapłacić ;)))

Ale warto wydać te kilka euro by mieć te zdjęcia ;))

czas wybrać sie na lunch - w końcu po to przyjechałyśmy do Włoch by jeść makaron i pizzę itd. ;)))
choć uśmiecham sie gdy przypominam sobie, że w jednej z restauracji napisane było wielkimi literami. drodzy turyści my pizzy nie podajemy. Włoska kuchnia to nie tylko pizza ale tez inne danie, które podajemy ;)))

oddaliłyśmy się od centrum i znalazłyśmy przemiłą małą knajpkę (menu tylko po włosku, kelnerzy nie znają angielskiego, prosty wystrój - to oznacza dobra kuchnię)

ja wzięłam spaghetti z Botargą - Suszona i sproszkowana ikra tuńczyka - Bottarga di tonno

mi smakowało - choć powiem, że smak dziwny - ale dla mnie bardzo smaczne i oczywiście do tego karafka domowego białego wina ;)))

dalsze zwiedzanie

no i oczywiście słynny pasaż zakupowy
budynek piękny, sklepy z najwyższej półki 
samo miejsce mnie zachwyciło, ale moda na którą i tak nie mogę sobie pozwolić mnie nie kręci ;)))

 uniwersytet

po zwiedzaniu odebrałyśmy bagaże i pojechałyśmy odpocząć ;))
juz drugi raz korzystamy z https://www.couchsurfing.com

i tym razem pojechałyśmy pod Mediolan - dokładnie jeden przystanek metra za strefą miejską ;)
bardzo przyjemne miejsce - nawet poczułam sie jak u siebie na Żoliborzu ;)) kameralnie i zielono

po całym dniu chodzenia, po pobudce o 3 rano - nasz gospodarz zaproponował bieganie - wzięłam buty biegowe, ale bałam sie bo ostatnio biegałam w szkole podstawowej (później zwolnienia z wf-u)
poprosiłam go by nie pozwolił mi sie poddać bo muszę przebiec 5 km ;)))

udąło się, choć miałam chwile zwątpienia już po pierwszych 200 metrach ;)) szczęśliwa wróciłam do domu mój czas 45 minut ;)) zmęczona wzięłam prysznic, zjadłam kolację.
z koleżanka zadecydowałyśmy, że nie zostajemy w Mediolanie tzn - przynajmniej spróbujemy pojechać pociągiem na cały dzień do jakiejś inne miejscowości. wybór padł na Como ;)

Mediolan mnie nie zachwycił. drogie sklepy i nocne kluby mam na co dzień w Warszawie, 
mnóstwo bezdomnych i smieci na ulicy

w następnych odcinkach dalsze moje przygody i zwiedzanie we Włoszech
dowiecie sie dlaczego spędziłam noc na dworcu centralnym i co ma metro z tym wspólnego 
keep calm and go to Milano - to na pewno nie moje hasło ;)))

najważniejsze :
jak wyjdziecie z dworca Centralnego - zaraz na wprost po prawej będzie pizzeria Miniera D ' Oro
nie polecam - jedzenie średnie a oszukują. cena pizzy w menu 15 euro a właściciel dolicza 15 euro dodatkowo za napiwek ;((( czyli 32 euro za mała pizze i dwie herbaty ;(( tragedia
ale obok po lewej jest kawiarenka. bardzo miła obsługa i dobra kawa no i mc donald - bo on działa najdłużej i jak czeka sie na pociąg to jedyna opcja ;)))